در پی فشارهای فزاينده ی حاكميت بر گروه‌های مختلف اجتماعی به‌ويژه كوشندگان راه آزادی و کسبِ حقوق انسانی و شهروندی، شاهد دستگيری، تهديد و محكوميت‌های تازه‌يی هستيم. يكی از مدافعان حقوق بشر در کردستان به يازده سال حبس تعزيري محكوم شده است، و چند زن و مرد جوان از فعالان آذربايجان و كردستان نيز به احكام سنگين زندان و تبعيد محكوميت يافته اند يا در انتظار چنين سرنوشتی به سر می‌برند.

خودكشی دانش‌جويانی كه زير فشارهای گوناگون بوده‌اند اوج تازه‌يی يافته است. بازداشت و احضار دانش‌جويان ادامه دارد و هر روز شمار بيشتری به زندان میافتند. اقليت‌های مذهبی از جمله بهائيان و دراويش گنابادی به شدت تحت تعقيب و آزار قرار دارند و برخی که در زندان به سر می‌برند از حقِ داشتن وكيل و ملاقات محروم اند. زندانيان عقيدتی از جمله دگرانديشانی كه خود را ملتزم به عقايد تحميلی حاکم نمی‌دانند در معرض انواع اتهام، تعقيب و آزار اند. با هر گونه تشكل و اعتراض كارگری، حتی برای ابتدايی‌ترين خواست‌های صنفی مانند درخواست پرداخت حقوق عقب‌مانده و ابقا در كار، تشکيل اتحاديه و سنديکای آزاد برخوردهای خشونت‌بار صورت می‌گيرد. ده‌ها كودك به اتهام بزه‌كاری در سنين كودكی زير حكم اعدام به سر می‌برند. تهديد و فشار بر مدافعان حقوق زنان ادامه دارد. و روزنامه‌ها و تشكل‌های مطبوعاتی و فرهنگی به بهانه‌های ساختگی به تعطيل كشانده می‌شوند.